By delaporterichard23_o0uqz186Isaak Babel wordt altijd weer opnieuw geroemd om zijn stijl van schrijven. De fraaie zinnen en sprekende beelden die hij gebruikt om de kille wreedheid van het leven in het Rusland van rond de revolutie vorm te geven zijn ongeëvenaard.
Arnon Grunberg zegt over Babel: “Om te schrijven heb je in de eerste plaats stijl nodig. En om te weten wat stijl is zou men de verhalen en miniaturen van de Russische schrijver Isaak Babel (1894-1941) moeten lezen. Natuurlijk kan men ook bij andere schrijvers terecht om iets te weten te komen over stijl, maar bijna nergens wordt het zo duidelijk als in het werk van Babel dat het uiteindelijk uitsluitend en alleen om zinnen gaat. Dat een verhaal of een roman niets anders is dan een verzameling zinnen. En dat wie iets wil zeggen over dat verhaal of die roman, niets anders kan bestuderen en het over niets anders kan hebben dan die zinnen die in dat verhaal staan”. (Zie ook dit essay over Isaak Babel van Grunberg uit 1998 in het NRC-archief : https://lnkd.in/dMxuSCAD )
Weinig schrijvers zijn in staat de lezer zo gemakkelijk het ongemak te laten voelen als Babel.
Ik heb het verzameld werk, de Meulenhoff-uitgave uit 1979, met een nawoord van Charles B. Timmer. Dat is alleen nog tweedehands te koop. Ik heb het uit de nalatenschap van mijn vader, die alles van de klassieke Russische literatuur en alles over de Russische geschiedenis verzamelde – boekenkasten vol.
Babel is een schrijver die je met een ongelofelijke taalbeheersing een wereld binnensleept waaraan geen ontkomen mogelijk is.
Over diezelfde periode uit de Russische geschiedenis (de late tsaristische tijd tot het begin van de sovjet tijd) schrijft Konstatin Paustovski. Ook zijn Verhaal van een leven, uitgebracht in de privé-domein reeks, is een meeslepend epos, goed voor meerdere lezingen.
Dragen alle grote Russische schrijvers een pet?