Lamento

Vroeger werd er nog wel eens een mooi requiem geschreven. Mozart. Fauré. Brahms. Britten.

Tegenwoordig moeten we het doen met De steen van Paul de Leeuw, Het water van Marco Borsato, en De weg van Guus Meewis in Het dorp van Wim Sonneveld.

Ik geef hier dus maar even aan wat ik voor mijn uitvaart geschikt vind – met de uitdrukkelijke opdracht hiervan niet af te wijken, anders is voor mij de lol ervan af.

Allereerst Heaven stood still, van Willy Deville – speciaal voor Linda, omdat dit het allermooiste liefdesliedje is dat er bestaat – in de uitvoering van het Live in Berlin- concert:

As a tear fades away
And the dawn dries a lovers eyes
No more tears, they’re all gone
Just believe this will always be

My heart in your hand
Knows that all this belongs to me
And like a child there I stand
While your heart sings inside of me

One dream of my life
One night in eternity
The wind whispers soft to me
And heaven stood still

One Side of the dawn
Knows that all this belongs to me
One celestial rhapsody
And heaven stood still

Daarna een nummer van mijn favoriete psychedelische Americana-band, the Grateful Dead, met Brokedown palace, omdat het zo ontroerend het achterlaten van je allerliefste beschrijft, waarbij de vredige natuur de overgave aan de dood vanzelfsprekend maakt.

Fare you well my honey
Fare you well my only true one
All the birds that were singing
Have flown except you alone

Going to leave this broke-down palace
On my hands and my knees I will roll, roll, roll
Make myself a bed by the waterside
In my time, in my time, I will roll, roll, roll

In a bed, in a bed
By the waterside I will lay my head
Listen to the river sing sweet songs
To rock my soul

River gonna take me
Sing me sweet and sleepy
Sing me sweet and sleepy
All the way back back home
It’s a far gone lullaby
Sung many years ago
Mama, mama, many worlds I’ve come
Since I first left home

Going home, going home
By the waterside I will rest my bones
Listen to the river sing sweet songs
To rock my soul

Going to plant a weeping willow
On the banks green edge it will grow, grow, grow
Sing a lullaby beside the water
Lovers come and go, the river roll, roll, roll

Fare you well, fare you well
I love you more than words can tell
Listen to the river sing sweet songs
To rock my soul

En tot slot Birds van Neil Young. Niet de piano-versie van het album After the goldrush, maar de veel mooiere demo-versie met gitaar en achtergrondzang van Graham Nash. Een prachtig liedje. Ik hoor daarin de belofte dat je na je dood als ‘another one’ je vleugels om je lieveling kunt slaan om haar te beschermen. Dat vind ik een grote troost.

Lover, there will be another one
Who’ll hover over you beneath the sun
Tomorrow, see the things that never come today

When you see me fly away without you
Shadow on the things you know
Feathers fall around you
And show you the way to go
It’s over, it’s over

Nestled in your wings, my little one
This special morning brings another sun
Tomorrow, see the things that never come today

When you see me fly away without you
Shadow on the things you know
Feathers fall around you
And show you the way to go
It’s over, it’s over

Je hoort het, mijn uitvaartdienst wordt een muzikaal genieten. Koffie met cake toe. Maar wel deze uitvoeringen gebruiken en niet inkorten of slordig afbreken of zo – anders moet ik terugkomen om de dader te bespoken.