Een derde van de jongeren in Nederland is functioneel analfabeet. Een tekst begrijpend lezen, een kort artikel schrijven – het is teveel gevraagd. Brainrot. Geen zin meer om na te denken, ze geloven het allemaal wel. In het jaar 2000 lag de gemiddelde aandachtsspanne op 12 seconden. Nu, ruim 25 jaar later, met de omarming van sociale media en van AI gegenereerde content, is die aandachtsboog met een derde gedaald – na 8,25 seconden is de jonge Nederlander afgeleid. Ter vergelijking: een goudvis kan de aandacht 9 seconden vasthouden.
De Nederlandse jeugd is in toenemende mate ongelukkig – in tien jaar tijd is er in het aantal jongeren dat zich ongelukkig voelt een stijging van 10% te zien. Zes tot acht uur per dag aan virtueel “sociaal” contact besteden blijkt niet bepaald bij te dragen aan veerkracht en levenslust. De verwachting is dat dit aantal zal toenemen.
Ik verzin dit niet. Ik baseer me op een interview met Christine Moser, hoogleraar Duurzaam Organiseren en Erik Scherder, hoogleraar Neuropsychologie. Het speelt niet alleen in Nederland. Moser meldt dat een collega uit het buitenland vertelde dat van de 5-jarigen die naar school gaan, ongeveer een derde niet weet wat een boek is. Ze houden het boekje vast in hun knuistjes en tikken op de voorplaat, in de verwachting dat er een schermpje zal oplichten.
