Wat is mijn idee van geluk?

Ik ben geboren in een tijd van welvaart, in een periode van vrede, en mijn welzijn is altijd gewaarborgd geweest. Dat kun je geluk noemen: de voorspoed die je ondervindt waardoor je een zorgeloos leven kunt leiden zonder daarvoor een onmenselijke inspanning te hoeven leveren. De enkele keer dat ik me een korte tijd gestrest voelde – om financiële reden – stak altijd nog zeer gunstig af tegen de diepe ellende die zoveel anderen dagelijks moeten doormaken.

Deze vorm van geluk is geluk in de zin van mazzel, zoals ik ook geluk gehad heb met Linda, met Kensi en met Sky, met Nala, Tommie en Garfield, die mijn leven zoveel beter gemaakt hebben.

Ik ken nog een andere vorm van geluk, een vorm die volgens mij meer de essentie raakt, geluk in de zin van gezegend zijn, een spirituele zaligheid die lastig in woorden te vangen is.

Ik ervaar dat geluksgevoel als ik absolute rust en vrede ondervind. Dat vindt altijd plaats in een door mensen onbezoedelde natuur. Ik ken het van lange bergwandelingen in de Alpen, de Pyreneeën, de Rocky Mountains, met alleen brood en water in mijn rugzak, van het binnenkruipen in de blauwe gloed van een gletsjerspleet onder het Columbian Icefield in Canada, waar ik het ijs hoorde kraken en waar ik tot aan mijn middel wegzakte in de natte kiezels, van de absolute leegte en stilte in de woestijn in Nevada en Utah – vooral ’s nachts, onder de miljarden sterren die je klein maken, van het kniediep waden door de ijskoude en woest stromende Fraser River, van het meegesleept worden door de manshoge golven van de overweldigende branding op het strand van Fuerteventura, van de duizelingwekkende wijdheid van de Grand Canyon, staand op de scherp afgesneden rand van de klif die zich in de peilloze diepte stort, en van het uitzicht over Monument Valley, met het scherpe rode stof aan mijn voeten.

Het zijn allemaal momenten dat ik de grootsheid van de schepping ervaar. Het besef van mijn nietigheid in de kosmos is een verlossing die mij rust en vrede schenkt en mij onderdompelt in een intens geluksgevoel.

Beide vormen van geluk maken je leven rijk.

Als Linda’s ogen van kleur veranderen, als Kensi haar voorpootjes om mijn nek slaat om mijn gezicht te likken, als Sky naast mij op zijn rug slaapt met zijn handjes tegen zijn ogen gedrukt, als de katten doezelen in de zon, dan kan ik huilen van geluk, want liefde is de bron van alle levenskracht.

Als ik de verheven schoonheid en kracht van de natuur voel, voel ik de majestueuze schepping in mijzelf en ben ik heel even één met mijn Goddelijke oorsprong. Dan heb ik volkomen vrede met mijn leven en met mijn dood. Ook dat is liefde.

Geluk is liefde.

Liefde is geluk.

‘Wat is jouw idee van geluk?’ is de 8e vraag van de Proust-vragenlijst